Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
31 / 12 / 2020

Αυτό μάλλον είναι, για την ώρα, το τελευταίο κείμενο που γράφω για τα εμβόλια του Covid-19 γιατί αληθινά έχω σιχαθεί να βλέπω αυτή την άθλια κατάσταση να συμβαίνει. Αισθάνομαι πως έχει αρχίσει να μολύνει το μυαλό μου, και γι’αυτή τη μόλυνση μόνο εγώ έχω το εμβόλιο, το οποίο συνήθως είναι να ρίξω πέντε μούντζες προς τη μεριά του αντικειμένου που θεωρώ μολυσμένο. (Μουντζά: κατά την παράδοση, χειρονομία που αποδιώχνει το κακό. Κι αν κάτι είναι κακό μέσα στις κοινωνίες μας τώρα, καταλαβαίνετε ποιο θεωρώ πως είναι...)

Θα γράψω κάποια τελευταία λόγια γι’αυτή την ιστορία και ελπίζω να μην τα προσπεράσετε ως «ακόμα ένα ιντερνετικό blog-post». Διαβάστε. Ειδικά αν νομίζετε ότι διαφωνείτε μαζί μου ή αν δεν με θεωρείτε της παράταξής σας.

Πιστεύω ότι αυτό που ζούμε θα έπρεπε να μας απασχολεί όλους πολύ περισσότερο, αλλά μάλλον αυτό δεν συμβαίνει.

Ορίστε τι συμβαίνει:

Ο κόσμος έχει υποστεί τρομοκρατία και εγκλεισμό – βασανιστήρια, δηλαδή.

Μετά εμφανίζεται ένα καινούργιο εμβόλιο που φτιάχτηκε εξωφρενικά γρήγορα, μέσα σε 2-3 μήνες, και διατυμπανίζεται ότι δήθεν θα τους σώσει από μια πανδημία η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο θανάσιμη όσο την έχουν κάνει να φαίνεται. Ένα τέτοιο φάρμακο είναι εξ ορισμού επικίνδυνο γιατί δεν είναι δοκιμασμένο. Δεν ξέρω αν τελικά θα αποδειχτεί όντως επικίνδυνο ή όχι (αυτό ο χρόνος θα το δείξει) αλλά, αν οποιαδήποτε άλλη στιγμή είχε εμφανιστεί, κανένας δεν θα διανοείτο να το βάλει στο σώμα του και όλοι οι υγειονομικοί θα το θεωρούσαν μη-ασφαλές.

Έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της Αθήνας. Είδα τον κόσμο – τον ελάχιστο κόσμο που ακόμα τολμά να βγει έξω – να περιφέρεται σαν να μην τρέχει τίποτα, ενώ, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε οι πάντες να είχαν βγει στους δρόμους – χωρίς μάσκες – και να φωνάζουν ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΦΕΡΑΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ.

Ο κόσμος δεν αντιδρά παρά μόνο ελάχιστα ίσως. Το είδαμε αυτό από την αρχή της πανδημίας. Με βάζει σε πειρασμό να αρχίσω να πιστεύω εκείνο που λένε διάφοροι, ότι ο κόσμος είναι υπνωτισμένος από την πολλή τηλεόραση· διότι δυσκολεύομαι να βρω άλλη λογική – ή έστω οριακά λογική – εξήγηση γι’αυτό που συμβαίνει, γι’αυτή την ασυλλόγιστη δεκτικότητα σε οτιδήποτε ρίξουν επάνω μας.

Δεν ξέρω αν το εμβόλιο που έχουν φέρει για τον Covid-19 περιέχει κάτι το ύποπτο, αλλά το ότι έχουν βαλθεί με τέτοια μανία να το κάνουν εξαναγκαστικό παραπέμπει προς το ύποπτο γενικά. Ακόμα, όμως, και τίποτα το ύποπτο να μην περιέχει, εξακολουθεί να είναι ένα πειραματικό φάρμακο που τεστάρεται επάνω στον ελληνικό λαό και στους λαούς όλου του κόσμου, καθιστώντας μας πειραματόζωα, αν όχι τίποτα χειρότερο.

Έχω ήδη πει ότι ΔΕΝ θα κάνω το εμβόλιο, και δεν θα το κάνω που να χαλάσει ο κόσμος, ακόμα κι αν έρθουν να με σκοτώσουν.

Η πλάκα είναι ότι, αν δεν ήταν εξαναγκαστικό, ίσως και να το έκανα. Σοβαρά μιλάω· ίσως και να έμπαινα στον πειρασμό.

Τώρα θα μου πεις: Είσαι μαλάκας; Θα έβαζες, από περιέργεια, μια πειραματική ουσία μες στο σώμα σου;

Μαλακία θα ήταν, το ξέρω. Αλλά δεν θα ήταν και η πρώτη μαλακία που έχω κάνει στη ζωή μου (αν και ίσως να ήταν η χειρότερη). Αν έβλεπα, πχ, πολύ κόσμο να το έχει κάνει και να μην έχει παρενέργειες, μπορεί να έμπαινα στον πειρασμό να δω τι είναι αυτό το πράγμα – επειδή είμαι περίεργος άνθρωπος.

Αλλά τώρα αυτό το (εμμέσως) εξαναγκαστικό δεν μ’αρέσει καθόλου. Απλά και μόνο για ιδεολογικούς λόγους, δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να κάνει ένα εμβόλιο επειδή κάποιος άλλος θέλει να με εκβιάσει ώστε να το κάνω. Δεν αντιδρώ καθόλου καλά σε εκβιασμούς, έμμεσους ή άμεσους.

Και τη συνέχεια θα τη δούμε... Όπως είπα, είμαι περίεργος άνθρωπος.

Αλλά εκείνο που, από τώρα, διακρίνεται για τη συνέχεια του πράγματος – και για εμένα και για όσους άλλους ελεύθερους ανθρώπους δεν δέχονται τέτοια ψευτοϊατρική καταπίεση – νομίζω πως είναι το εξής: ρατσισμός.

Με το που θα υπάρξουν δύο κατηγορίες ανθρώπων μέσα στην κοινωνία, θα δημιουργηθεί σχάση. Από τη μια θα είναι οι εμβολιασμένοι, αυτοί με την «κάρτα ελευθέρας», που λένε κάποιοι· κι από την άλλη θα είναι οι μη-εμβολιασμένοι, οι «κακοί», οι «μολυσμένοι»... σαν εμένα. (Συγχαρητήρια, παρεμπιπτόντως, στους πολιτικούς που σκέφτηκαν αυτή την πολύ «έξυπνη» κίνηση και στους συμβουλάτορές τους.)

Και τι θα γίνει αφότου έχει δημιουργηθεί αυτός ο διαχωρισμός μέσα στην κοινωνία; Κατά πρώτον, πρόκειται για κάτι σχεδόν ρατσιστικό. Εμείς έχουμε κάνει το εμβόλιο, είμαστε οι «καθαροί». Εσείς δεν έχετε κάνει το εμβόλιο, είστε οι «ακάθαρτοι».

Σου θυμίζει κάτι αυτό;

Ναι, κι εμένα. Τη Ναζιστική Γερμανία. Οι καθαροί και οι άλλοι, οι κακοί...

Κατά δεύτερον, ο νόμος αυτών που μας διοικούν για τους «μολυσμένους», τους μη-εμβολιασμένους, μπορεί να είναι ανά πάσα στιγμή οτιδήποτε. Όπως τώρα, ας πούμε, που κάνουν ό,τι τους κατεβαίνει «λόγω κορονοϊού», αγνοώντας το Σύνταγμα, τις προσωπικές ελευθερίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα – τα πάντα.

Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό; Καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο κακούργημα είναι αυτό;

Δημιουργούν ανθρώπους δευτέρας κατηγορίας. Πολίτες δευτέρας κατηγορίας, οι οποίοι θα είναι υπό σχετικό περιορισμό και ποιος ξέρει τι άλλο.

Και ποιο έγκλημα έκαναν αυτοί οι άνθρωποι; Δεν ήθελαν να βάλουν, εξαναγκαστικά, μέσα στο σώμα τους ένα φάρμακο. Λες και το σώμα τους δεν είναι δικό τους αλλά ανήκει σε κάποιον άλλο.

Κι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει, για κάποιο λόγο, να βρεθούν υπό δίωξη.

Απαράδεκτο. Φασιστικό μέχρι αηδίας.

Εναλλακτικά, βέβαια, θα μπορούσες να δεις τα πράγματα ανάποδα, να πεις ότι, ουσιαστικά, οι «καθαροί» είναι αυτοί που δεν έχουν εμβολιαστεί ενώ οι «βρόμικοι» είναι τα πειραματόζωα που έχουν πάρει μια άγνωστη χημική ουσία μέσα τους. Και ίσως αυτό θα ήταν πιο λογικό να το πεις, αλλά εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα με το να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει με το σώμα του. Θέλει κάποιος να κάνει εμβόλιο, ας κάνει εμβόλιο. Θέλει να πάρει ναρκωτικά, ας πάρει ναρκωτικά. Αν είναι ενήλικας, δικαίωμά του είναι να κάνει ό,τι θέλει με τον εαυτό του.

Όπως φαίνεται, όμως, εδώ υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το να ΜΗΝ πάρεις ναρκωτικά– Συγνώμη, να μην κάνεις το εμβόλιο, ήθελα να πω.

Και όσοι δεν δέχονται να κάνουν το εμβόλιο θα κατηγοριοποιούνται ως «μολυσμένοι».

Αυτά εμένα δεν με τρομάζουν. Το εμβόλιο δεν το κάνω που να χαλάσει ο κόσμος, όπως είπα. Και προτρέπω και τους πάντες να μην το κάνουν. Όσο πιο πολλοί τόσο το καλύτερο. Τόσο πιο δύσκολο θα είναι να ελεγχθούν και να κατηγοριοποιηθούν.

Σε τελική ανάλυση, σκέψου: Αν όλη η κοινωνία ξεσηκωνόταν αυτή τη στιγμή και δεν δεχόταν το εμβόλιο, τι θα μπορούσαν να κάνουν κάποιοι τρομοκράτες όπως ο Εισαγγελάτος, η κυβέρνηση, ορισμένες οργανώσεις που δήθεν ενδιαφέρονται για το «καλό» μας, και οι λοιποί;

Τι θα έκαναν; Θα μας σκότωναν όλους; Θα μας έχωναν όλους στη φυλακή; Θα μας περιόριζαν όλους στα σπίτια μας; Πώς; Όταν ακόμα και οι αστυνομικοί, ως άνθρωποι κι αυτοί (γιατί παρά τις φήμες δεν θέλω να πιστέψω ότι είναι ρομπότ), είχαν επίσης ξεσηκωθεί; Ή ακόμα κι αν δεν είχαν ξεσηκωθεί.

Τίποτα δεν θα μπορούσαν να κάνουν οι κορονοκράτες.

Αλλά αυτό, το πιο λογικό απ’όλα, δεν προβλέπεται να συμβεί γιατί, ίσως, ο κόσμος κοιμάται τον ύπνο της τηλεόρασης...

Μακάρι να κάνω λάθος.

*

Είναι ακόμα ένα πράγμα που θέλω να πω.

Δυστυχώς, το ξέρω πως δεν μπορώ να απευθυνθώ σε πολύ κόσμο. Το website μου δεν έχει τόση κίνηση ώστε αυτά εδώ να φτάσουν σε πολλά μάτια και να έχουν ίσως, παρ’ελπίδα, κάποιο αποτέλεσμα. Το περιεχόμενο στο site μου είναι αρκετά εξειδικευμένο – λογοτεχνία, φαντασία, και τα λοιπά. Για τα δεδομένα του, λαμβάνει αρκετές μοναδικές επισκέψεις κάθε μήνα (αν είναι να εμπιστεύεσαι τα στατιστικά του διαδικτύου). Όμως δεν είναι δυνατόν να έχει τις επισκέψεις που έχει ένα site γενικού περιεχομένου που ανανεώνεται καθημερινά με πολλά κείμενα.

Ίσως, όμως, κάποιοι που με διαβάζουν να έχουν μεγαλύτερη επιρροή από εμένα στον κόσμο, ίσως να μπορούν να επηρεάσουν περισσότερους ανθρώπους. Αν συμφωνούν μ’αυτά που λέω, τους ωθώ να το κάνουν. Να κινητοποιήσουν τον κόσμο ώστε να αντιδράσει κάπως σε αυτό τον εμβολιαστικό κανιβαλισμό που συμβαίνει και στην όλη κορονοκατάσταση.

Εγώ – όπως θα έχετε συμπεράνει, μάλλον, από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα και μόνο – δεν πρόσκειμαι σε καμία συγκεκριμένη πολιτική παράταξη, όμως έχω μια πλουραλιστική λογική. Αυτή τη στιγμή, βλέπω να αντιδρούν στον εμβολιασμό άνθρωποι που ανήκουν στον χώρο της αναρχίας, άνθρωποι που ανήκουν στον χώρο της άκρας δεξιάς, ή της δεξιάς, ή της αριστεράς. Διαφόρων ειδών άνθρωποι. Έχω βάλει links και εικόνες που ορισμένα μπορεί να θεωρηθούν δεξιά, ορισμένα αριστερά. Σε κάποιους ίσως και να έχω προκαλέσει σύγχυση.

Δε μ’ενδιαφέρει ποιος είναι δεξιός και ποιος αριστερός, ποιος είναι ακροδεξιός και ποιος αναρχικός. Μ’ενδιαφέρει τώρα ποιος θέλει ακόμα να λογίζεται ελεύθερος άνθρωπος, τουλάχιστον στο βαθμό τού να ορίζει μόνος του τι γίνεται μέσα στο σώμα του και όχι να εξαναγκάζεται από άλλους να φαρμακωθεί. Μπορεί, για παράδειγμα, κατά κανόνα να διαφωνώ με τις απόψεις των ακροδεξιών, αλλά τώρα, αν ακροδεξιός φωνάξει εμβόλιο = φόνος, πρέπει να συμφωνήσω μαζί του. Αν, επίσης, αναρχικός γράψει εμβολιασμός = εκμετάλλευση ανθρώπων, πάλι θα συμφωνήσω μαζί του. Αν οι ακροΧριστιανοί φωνάξουν εμβόλιο = 666 έρχεται ο Αντίχριστος!!!, παρότι θα μου φανεί λιγάκι αστείο, δεν θα τους κατακρίνω· θα πω ότι έχουν το δικό τους, προσωπικό δίκιο που διαμαρτύρονται.

Καταλαβαίνετε πού θέλω να καταλήξω; Εγώ δεν πιστεύω τίποτα αλλά είμαι με το μέρος όλων. Εδώ που έχουμε φτάσει, το σημαντικό είναι ότι κάποιος αντιδρά σε αυτή την κατάσταση γενικής υποδούλωσης που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Όσοι δεν θέλουν να εμβολιαστούν, όσοι είναι αποφασισμένοι ότι δεν θα εμβολιαστούν, πρέπει να ενωθούν ώς έναν βαθμό τουλάχιστον. Διαιρεμένους, απλά θα σας διαλύσουν τον καθένα ξεχωριστά, θα σας κατηγοριοποιήσουν, και θα σας φερθούν σαν ανθρώπους δευτέρας κατηγορίας.

Μόνο αν υπάρξει ένα ενιαίο μέτωπο αντιεμβολιασμού – αποτελούμενο από ανθρώπους διαφόρων παρατάξεων – μπορεί να γίνει κάτι. Αν δεν θέλετε να σας βάλουν σε μια λίστα και να σας φέρονται σαν «μολυσμένους», πρέπει να ενωθείτε ασχέτως τι διαφορές έχετε αναμεταξύ σας. Αυτές οι διαφορές μπορούν να περιμένουν. Αυτή η τωρινή κατάσταση δεν μπορεί να περιμένει. Αν δεν αντιδράσει ο κόσμος τώρα, ύστερα τα πράγματα απλά θα είναι χειρότερα.

Όπως είπα ήδη, εγώ δεν έχω αρκετά μεγάλη επιρροή για να μεταδώσω τέτοιο μήνυμα σε όσους ανθρώπους θα ήθελα. Ίσως όμως κάποιοι που έρχονται εδώ και με διαβάζουν να έχουν μεγαλύτερη επιρροή από εμένα. Τους ωθώ να σκεφτούν πολύ καλά αυτά που έχω γράψει.

Και κάπου εδώ το κλείνω το θέμα.

*

Θα συνεχίσω να ποστάρω για θέματα κορονοϊού ή εμβολιασμού, αλλά όχι με τόσα πολλά λόγια. Στο άμεσο μέλλον έχω υπόψη να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες από τους «μολυσμένους» δρόμους της κατακρεουργημένης Αθήνας.

Εύχομαι ευτυχισμένο το νέο έτος... αλλά πραγματικά δεν το βλέπω. Πολύ φοβάμαι ότι τα εμβόλια είναι μόνο η αρχή.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)